FLADDEREN VAN ROMANTIEK NAAR SERIALISME
Door zijn frêle postuur zou je het niet zeggen, maar onder pianisten is Till Fellner een ware titaan. Behendig fladdert hij van Schumanns Papillons naar Beethovens onstuimige Sonata quasi una fantasia. Zijn gracieuze parcours gaat ook langs Berio’s zelden uitgevoerde Cinque Variazioni.
Till Fellners discografie reikt van Bach tot onstuimig hedendaags werk. Zijn technische perfectie en zuivere esthetiek loopt er als stevige rode draad doorheen.
Met Papillons illustreert hij in twaalf weelderige hoofdstukken zijn volmaakte virtuositeit. Daarna bouwt hij doorheen de Fantasie een onderhuidse spanning op, die oplost in het verlossende slotdeel.
Ook Beethoven liet zich wel eens verleiden tot de puurste emoties. In de Sonata quasi una fantasia duwt hij geijkte muzikale structuren in het verdomhoekje ten voordele van ontroerende zeggingskracht.
Pas met Berio’s seriële Cinque Variazioni keert Fellner terug naar de vaste vorm. Het is een ode aan de bijna oneindige mogelijkheden van de traditionele variatiereeks. En tegelijk kent het een overheersende klanksculptuur, die Fellner meeslepend zal ontleden.
Ontvang algemeen nieuws, een jazzbrief van de programmator of enkel het programma voor kinderen.
Ik schrijf mij inDoor in te schrijven, ga je akkoord met ons privacybeleid.
