TRIO-VREUGDE VAN HAYDN, BEETHOVEN EN SCHUMANN
Bij de compositie van zijn pianotrio’s ging Robert Schumann niet over één nacht ijs. Zoals zovele romantische componisten worstelde hij met het gevoel een erfgenaam te zijn van het compositorische denken van Beethoven. Die had, net als Haydn voor hem, in het genre van het pianotrio een nieuwe standaard gezet. Waar in Haydns vroegste pianotrio’s de rol van de cello nog beperkt bleef tot het verdubbelen van de basso continuo, groeiden de drie instrumenten in zijn latere trio’s en in die van Beethoven uit tot gelijkwaardige partners. Schumann werkte maanden intens aan dit meeslepende romantische trio. In zijn dagboek van die tijd treffen we meermaals de woorden ‘Triogedanken’ (trio-gedachten) en ‘Triofreuden’ (trio-vreugde) aan.
Isabelle Faust, Jean-Guihen Queyras en Alexander Melnikov, de absolute top van de hedendaagse kamermuziek, zijn de gedroomde partners voor dit klassiek-romantische programma.
Ontvang algemeen nieuws, een jazzbrief van de programmator of enkel het programma voor kinderen.
Ik schrijf mij inDoor in te schrijven, ga je akkoord met ons privacybeleid.
