Francis Poulenc (1899 - 1963) en Erik Satie (1866 - 1925) in één programma. Het doet denken aan de beroemde ‘Groupe des Six’. Vanaf het revolutionaire jaar 1917 maakte Poulenc deel uit van dit zeskoppige componistengezelschap rond avant-gardegoeroe Jean Cocteau. Poulenc werd door zijn pianoleraar Viñes aan Satie voorgesteld en liet zich door hem sterk inspireren. Poulencs suites ‘Nocturnes’ en ‘Les soirées de Nazelles’ dateren evenwel van de jaren dertig, toen Satie overleden en de Groupe ontbonden was. Hij evolueerde in die dagen van stoute jongen naar halfmonnik, maar zijn aanstekelijk impertinente toon kan niet los gezien worden van zijn gouden Parijse jaren. Van Satie zelf horen we ‘Trois Gymnopédies’. Een erg beroemd, maar evenzeer fout begrepen stuk. Harmonisch gewaagder, maar in dezelfde geest geschreven rond 1890, zijn de ‘Trois gnossiennes’.
